2 december - Marokko - Meski bron -

In Spanje heben we maar een paar dagen gefietst: we zijn begonnen in malaga en zijn via Cartama naar Ronda gefietst. Eerst was het druk, later werd het rustiger. Toen waren het ook kleinere weggetjes met veel klimwerk. Vanaf Ronda hebben we een kleine weg via Benaojan, Cortes de la Frontera en El Colmenar naar Jimena de la Frontera genomen. Deze stad was mooi tegen een berg aan gebouwd en heeft een mooi ford. Vanaf daar zijn we doorgefietst naar Algecirias, grotendeels over een grote weg met andere wielrenners. In Algeciras werden we door de hele heven gestuurd om uiteindelijk toch bij het ticketbureau uit te komen. Daar tickets voor 21 euro pp gekocht naar Ceuta. Helaas begon het te regen en konden we niet van het uitzicht genieten.

Marokko

In Cueta, een Spaanse enclave, wilden we boodschappen doen en geld wisselen, maar alles was dicht. gauw door gefietst naar de grens. Hier was het redelijk druk, heel veel voetgangers en blijkbaar een groot vluchtelingenprobleem; Na de nodige stempels konden we verder, helaas in de regen. We namen de grote weg langs de kust die richting Tetouen ging: Tetouen had veel autoverkeer, maar we kwamen er toch snel doorheen. Alles gaat vrij georganiseerd en er staan politieagenten bij alle stoplichten, dus niemand rijdt door rood:

Vanaf Tetouen namen we de weg naar Chefchaouen, die een stuk rustigere was. Helaas hadden we erg slecht weer en waren we door het vele klimmen bang dat we het niet voor het donker zouden halen. Dit is gelukkig wel gelukt, en hebben Chefchaouen en z'n oude medina nog kunnen bewonderen.

Vanaf Chefchaouen hebben we op een gegeven moment een klein schattig weggetje gevolgd richting Mokriset; Dit weggetje bevatte hele steile klimmen en mooie uitzichten over de bergen van het Rif. We hebben deze weg vervolgd en overnacht bij een boerengezinnetje die heel hartelijk waren en ons van voldoende eten voorzagen, ondanks de ramadan.

Verderop bleek dat er een stuwmeer was aangelegd die nog niet op onze kaart stond; Wat lastiger was; was dat de doorgaande weg dus niet meer bestond. Automatisch belandden we op een onverharde weg die zeer lastig werd vanwege de steilheid; de gladde keien en de blubber. Aan alles komt een eind, en de weg richting Fes werd weer normaal. We kozen wel voor de bergachtige route, erg mooi, gelukkig met mooi weer en dus mooi uitzicht. De weg was redelijk snel te vinden: Fes is mooi, leuke medina, niet al te drukke wegen, veel voetgangers en veel (modern geklede) vrouwen op straat.

Vanaf Fes de weg richting Ifrane genomen. Dit is een luxe plaatsje met veel Europees-aandoende huizen. Tevens veel bos en niet veel verder zelfs een skipiste. Dan zijn we de eerste pas, tini-n-treten (1934m) al over en genieten we van het mooie groene landschap. De weg naar de volgende col, col du Zad (2178m) gaat geleidelijk omhoog Als we die over zijn, volgt een lange afdaling door veel rotsachtige en droger landschap. we belandden duidelijk op de vlakte tussen de midden en de hoge atlas. De weg richting Errachidia gaat over de pas Tagalm ( 1907m) en volgt op een gegeven moment de rivier de Ziz en leid door een soort kloof met heel bijzondere uitzichten: steile rotswanden met beneden de rivier met begroeiing en bewoning. Errachidia is een grote stad ,et heel veel nieuwe wijken; waar alles te krijgen is. we zijn doorgereden naar de Meski bron.Deze zou war, water bevatten, maar dat viel tegen. Wel was er een mooie camping;