9 december - Marokko - Ingesneeuwd in de Hoge Atlas

Vanaf Errichidia vervolgden we onze weg richting de Todra-kloof. Onderweg kwamen we al steed meer toeristen tegen, een teken dat we een toeristische attractie naderden. Inderdaad was de kloof zeer indrukwekkend met zijn hoge wanden!!! Eerst nog veel bewoning maar naarmate de kloof smaller werd, hield dit op. De andere toeristen gingen tot het nauwste punt, maar wij konden makkelijk zelf verder fietsen over het goede asfalt. In Tamtattouche vertelde de eigenaar van de auberge Les Amies dat er 3km verderop een piste was om de doorsteek naar de Dadels-kloof te maken. Helaas zijn we zo stom geweest ons de volgende ochtend in de war te laten brengen door een paar kinderen. Voor de zekerheid zijn we toen doorgefietst naar Ait Hani, want daar zou ook een afslag zijn......helaas, die hebben we dus gemist. Niet zo heel erg, want de route die we nu namen was schitterend over een goede onverharde weg die leidde naar een pas van 2700m en onderweg vele mooie uitzichten over de prachtige bergen.Er volgde een goede afdaling naar het rare dorp Agoudal. Daarvandaan ging de route verder via een pas van 3000m.

Toen we de volgende dag hieraan begonnen, had het de hele nacht gesneeuwd en bleef het sneeuwen. De eerste 12km waren nog te doen, toen kwam het punt dat we moesten lopen en duwen. Met 2km per uur gingen we het nooit halen.....diep teleurgesteld zijn we teruggekeerd en hebben dezelfde weg via de Todra-kloof teruggenomen naar de doorgaande weg richting Ouarzazate. Vanwege het slechte weer hebben we in Boulmalne de Dades overnacht in hotel Adrar en zijn we de volgnde dag een stuk de Dadels-kloof in gefietst. Het wegdek was, mede door de hovelheid rgn van de dagen ervoor, slecht. De erste indrukken waren minder dan van de Todra-kloof, maar misschien zijn we niet ver genieg doorgefietst. Toch wel mooide uitzichten over de besneeuwde bergen, de veldjes, de rivier en de kasba (soort kasteel).

De weg naar Ouarzazate was zeer bewoond, ook veel kashba’s, en had mooie uitzichten op de woestijn met aan beide kanten bergketens. Vanaf Ouarzazate zijn we weer de Hoge Atlas ingegaan via een prachtiger route, wel de snelweg, maar niet druk. Via een geleidelijke klim langs een rivier met vele dorpjes en goed verzorgde veldjes, kwamen we bij de col van 2260m (Tizi-n-Tichka). Onderweg waren we al veel minaraalverkopers tegen gekomen, en ook hier op de top werden we belaagd. ‘kijken-kijken-en-niet-kopen’ natuurlijk en heben de afdaling ingezet richting Marakech. In het begin veel bochten langs een diepe afgrond. Aan deze kant was het veel groener en was er zelfs bos. Ook veel bewoning en goed onderhouden akkertjes. Op de vlakte werd het minder interessant, alles zat achter muren en je had geen uitzicht.

De weg werd ook steeds drukker. We hadden ons het ‘binnenrijden’ van Marakech heel anders voorgesteld; niks geen mooi uitzicht over de stad, maar gewoon via een drukke weg naar binnen. Gelukig was er wel een soort van fietspad. Deze stad is vele malen drukker dan Fes, veel minder relaxed en minder overzichtelijk. De camping die we zochten, bleek opgeheven, dus in een hotel beland: Farouk aan avenue Hassan II, dit bleek een topper in de goedkoopste categorie, want de kamer had een super douche!!!! ’s Avonds hebben een wandeling naar het beroemde plein Jemaa el Faa gemaakt, dit was niet wat wij er van voorgesteld hadden; geen verhalen vertellers maar allemaal genummerde etensstandjes. Ook in de Medina was het minder relaxed dan in Fes, met name door de vele scooters. Ondanks dat toch wel leuk om langs alle winkeltjes te struinen.