Reisverslagen!      home     overzicht verslagen 

Vanaf N'djamena gingen we via Kousseri weer Kameroen in. We hadden lekker windmee en gingen erg hard, zodat we in één dag al bij het Waza National Park waren. Hier was een goede overnachtingsmogelijkheid. We regelden dat we de volgende ochtend met een auto het park in konden, maar helaas de auto bleek de volgende ochend ‘en panne'. We konden nog een andere hele dure auto huren maar daar zagen we van af. Balend zijn we vertokken. Op weg richting Mora zien we nog wel een groot soort antilope en een aantal apen.

Vanaf Mora gaan we van de grote weg af richting Meri. De weg was eerst nog verhard, later onverhard maar goed fietsbaar. Een leuk slingerend weggetje lang allerlei dorpen. Het terrein wordt steeds ruiger en gek genoeg is het hier dicht bevolkt. Overal staan huisjes en lopen mensen, wat het lastig maakt om een kampeerplek te vinden. We vinden een plek in een soort greppel.

Via Mokolo gaan we richting Rumsiki. Ook dit is via ruig terrein, maar het is een stuk minder druk bevolkt. Vlak bij Rumsiki zijn een paar mooie rotsachtige bergen. De volgende ochtend maken we een wandeling met 2 jongetjes. Daarna fietsen we verder via de bergachtige erg mooie, route en goed fietsbare onverharde weg, richting Bourrah en Dourbye.

De volgende dag lijkt mijn fiets het begeven te hebben, de cassette en de kettingbladen zijn zo versleten dat mijn ketting verspringt. Een nieuwe ketting helpt niet. We korten de oude en zo kan ik de grootste en kleinste versnelling nog gebruiken en gaan we terug naar Dourbye. We denken dat onze tocht over is en nemen gedesillusioneerd de bus richting Garoua. Onderweg vrezen we voor ons leven vanwege het idiote rijgedrag. Zo willen we ook niet ver, misschien toch op 2 versnellingen verder? We blijven een dag in Garoua, een relaxed stadje, wel erg warm (> 45 graden) en besluiten om in ieder geval naar Ngaoundere te fietsen.

Onderweg komen we langs het Benou NP. We besluiten via een onverhard pad hier een stuk in te fietsen. We zien wat antilopes, maar verder weinig. We worden gek van de tsetsee vliegen en willen via een short-cut terug naar de hoofdweg. Het is een moeilijk begaanbaar pad met veel hoog gras waar ik me aan opensnijd. Maar ineens houdt het pad op....en nu? We zien gelukkig waar de asfaltweg moet lopen en banen ons een weg via een rivierbedding en de bush bush. Gelukkig komen we bij een paadje dat we volgen. Helemaal zwart van het roet komen we uiteindelijk weer bij het asfalt. We deden zo 5 1/2 uur over 30 km , niet veel opgeschoten dus.

Via een heuze col waar ook de Tour du Cameroon overging, bereiken we Ngaoundere. Ondertussen hadden we besloten dat we verder zouden fietsen, zolang het ging. Dus nemen we de onverharde weg richting Tibati. De weg had helaas veel wasbord, niet fijn fietsen. Bij Lewa nemen we de afslag richting de asfaltweg, dit is ook de doorgaande route. Het is nu meer klimmen en dalen en mijn fiets heeft er steeds meer moeite mee. Bij Mambal komen we bij de asfaltweg, maar hier ligt voor minder dan 50% asfalt, de rest is weggeslagen. Ook wij krijgen ondertussen te maken met regen en onweer. Definitief uit de woestijn en in een groene vochtige omgeving.

Vlak voor Tibati is de afslag naar Banyo, de weg lijkt iets minder wasbord te hebben. Wel veel klimmen en dalen met erg mooie uitzichten. Onderweg komen we langs dorpjes waar ze veel mango's verkopen. Banyo is een grote, drukke plaats. Daarna gaat de weg verder richting Bankim. Dit is een goed onderhouden weg met zelfs stukken asfalt op de steile stukken. Dit maakt het voor mijn fiets iets makkelijker, al zijn sommige klimmen zo steil dat mijn fiets het niet trekt en ik moet lopen, grrrrrrr. We krijgen nog een keer een flinke onweersbui en besluiten mede daarom om de route via Foumbam te nemen en ons niet te wagen aan al te veel modder op de ‘ringroad'. We volgen dus de weg bij Bamkim richting Foumbam. De weg is weer slechter en eerst ook niet veel klimmen. De weg gaat door een soort vallei.

Vanaf Manki begint het klimwerk weer. Het is een lange klim met veel mooie uitzichten. Dit keer geen stukken asfalt, wel erg steile stukken. Het begint weer te stortregenen en het water stroomt over de weg. We besluiten toch door te fietsen naar Foumbam, want hier is ook niks. Het is lastig fietsen en goed opletten. Na een afdaling door een naaldbos komen we bij het bordje ‘ Foumbam'. Joepie, gehaald! Maar het blijkt nog een aardig eind klimmen naar het centrum waar we helemaal doorweekt bij een hotel aankomen. We kunnen onze fietsen schoonmaken en een koude douche nemen...De volgende dag kunnen we via een goede asfaltweg naar Faffousam.

Dit is een grote, drukke stad, veel auto's etc. Hiervandaan sturen we een mail naar huis en bellen we naar Bamenda. De weg vanaf Bafoussam richting Bamenda is heuvelachtig en heel erg druk. Er is veel bewoning en veel akkertjes en bananenplantages. Het dreigt weer te gaan regenen en we kunnen geen kampeerplek vinden. We vragen een gezinnetje of we de tent in hun tuin mogen zetten. Geen probleem en heel snel zetten we de tent op, want het regent al. Bij de familie koken we 2 papaja's en krijgen er nog eentje bij.

Het laatste stuk naar Bamenda is pittig, mijn fiets weigert ook steeds vaker, maar we komen nog iets vooruit. 30 km voor Bamenda worden we opgewacht door de chauffeur van Heifer samen met een reporter. Ik doe mijn bagage in de auto om mijn fiets te ontlasten. Zo fietsen we de laatste 30 km achter de auto en de reporter maakt veel video-opnames en foto's. Er volgt een lange klim en dan een lange afdaling naar Bamenda. Achter de toeterende auto komen we aan bij ons hotel. Hier worden we opgewacht door dr. Sahr Lebbie, de director, en dr Henry en een journalist van de radio. We worden geïnterviewd en daarna krijgen we een mooie kamer in een voor ons erg lux hotel. In de spiegel zien we dat we er wel erg vies uitzien en springen gauw in bad. De kamer heeft zelfs TV, dat is lang geleden. We brengen ons op de hoogte van de chaos in Irak.

Vanaf nu is het niet mee reizen per fiets maar per Pick-up en OV, heel anders en niet altijd comfortabel. Al is het met de vele regen ook wel weer fijn. We bezoeken toeristische dingen en de Heiferprojecten, hierover later meer! Maar tot op heden worden we erg enthousiast door de trotse boeren ontvangen.