Reisverslagen!      home      overzicht verslagen

Bamako is een vrij drukke stad, veel verkeer door de relatief smalle straten met open riool. Er is wel van alles te krijgen, zoals fruit; groente en zelfs yoghurt; Na een paar dagen waarin we zaakjes geregeld hebben, pakken we de fiets weer op. Via de grote weg, met gelukkig een fietspad, zoeken we de weg naar Segou. Het duurt lang voordat we echt de stad uit zijn. De weg is glooiend en verder goed asfalt. Na 2 dagen bereiken we Segou dat aan de Niger ligt. We gaan verder via de asfaltweg die inmiddels een stuk rusiger is geworden. Wel is het warm en hebben we elke dag harde wind tegen. Kampeerplekjes zijn wel redelijk makkelijk te vinden, de dorpen zitten niet altijd dicht op elkaar.

We maken nog een bezoekje aan Djenne, dat 30 km van de weg afligt. De weg ernaar toe gaat door moerasachtig gebied, en het laatste stukje moeten we met een pontje over. In Djenne is de grootste moddermoskee, wel bijzonder, maar jammer dat we er niet in mogen. Verder is Djenne een smerig stadje met open riool en veel afval; we blijven er dus niet lang.In Sevare overnachten we bij Mac's refuge, waar we de volgende ochtend een superontbijt krijgen met fuit, musli, jochurt en pannekoekjes.

We nemen de weg naar Bandiagara die inmiddels is geasfalteerd. Het is een mooie weg met rotsen langs de kant. In Bandiagara kan je van alles regelen voor een tour door de Dogon vallei, maar we fietsen door via de onverharde, maar wel goede weg, naar Sanga. In Sanga blijven we een aantal dagen om de Dogondorpen en de Tellemhuisjes te bekijken.Jammer dat je altijd een gids nodig hebt en dat het lastgi is om zelf rond te lopen; je krijgt dan snel problemen omdat ze zeggen dat je iets heiligs heb aangeraakt. We maken een tocht waarbij we van verschillende kanten de rotswand op en af gaan, erg mooi, leuke klimmen. Soms handen- en voetenwerk, terwijl de lokale vrouwen met van alles op hun hoofd er zo langs lopen....

De Dogondorpen zijn tegen de rotswand aangebouwd en bestaan uit kleine huisjes: De Dogon hebben veel rituelen etc, waar de gids van alles over vertelt. Tegen de rotswand aan zijn de kleine Tellemhuisjes te zien van de vroegere bewoners die op magische wijze bij die huisjes konden komen.

Na 3 dagen vertrekken we richting Douentza. Eerst een stukje terug en dan de onverharde weg in: Hij lijkt niet best, maar teruggaan en via de asfaltweg te gaan, daar heb ik ook geen zin in. Het is redelijk vaak afstappen en de fiets door het zand duwen. Er is ook niet zo veel bewoning; maar precies genoeg om elke keer wat eten te vinden en bovendien hebben de dorpen waterpompen of goede putten. Als we weer eens van de fiets gaan en aan het duwen zijn, vertelt een man dat hier de weg nog goed is; maar zometeen heel slecht wordt... Wij fronzen onze wenkbrouwen en denken ‘we zien wel'. Niet heel veel later zien we wat de man bedoelde: een afdaling met alleen maar keien. Het lukt mij niet om daar met de fits naar beneden te lopen, dus Dirk brengt 1 voor 1 de fietsen naar beneden. En zo gaat het nog even door: we doen zo'n 3 km per uur. Maar we komen er toch. In Douentza is alles weer te koop: fruit, groente; cola en brood.

Nu zijn we weer op de asfaltweg, maar het gaat niet vanzelf: harde wind tegen en niet zoveel dorpjes als verwacht; wat het lastig maakt om aan water te komen. Daarnaast is het heel stofig en zien we weinig van de mooie rotsen. Wel zien we vlak voor Hombori de Main de Fatima en bij Hombori de hoogste berg van Mali. Het stuk tussen Hombori en Gao heeft helemaal weinig bewoning en dus weinig mogelijkheden voor water te tappen. Gelukkig lukt het wel elke keer om op tijd alle flessen en zakken te vullen, dit is ook hard nodig, we drinken veel bij 40 graden en harde wind tegen.

Tot aan Gao is het asflat; alleen het allerlaatste stukje voor de pont is het ineens weer onverhard....Ondanks dat halen we nog net de laatste pont naar de overkant.

Gao is redelijk ruim opgezet en erg rustig. Wel veel vuil op straat. In Gao moeten we ons paspoort laten stempelen om het land uit te kunnen; dit kan natuurlijk niet 's ochtends en niet tijdens de siesta, grmbl.

We vertrekken dus richting Niger en gaan er vanuit dat het ons een week kost om iin nIamey te komen (en dat blijkt te kloppen). In het begin is het een weg met veel wasbord (ribbels) dat niet erg comfortabel is en ook niet erg opschiet. Vooral niet omdat de laag gravel erg dik is. Na een grote bocht, komt de weg eindelijk langs de rivier, waar veel zand is en dus moeten we lopen. Niet veel later gaat de weg weer van de rivier af en zo blijft ie meestal. Helaas zijn er ook weer allemaal struiken met doornen en hebben we elke dag minstens 1 lekke band. Bij Ansongo kunnen we fruit en brood kopen en zelfs een koude cola drinken. Bij Labbezanga verlaten we Mali en een paar uur later komen we bij de grenspost van Niger. Hier kunnen we zonder problemen een visum kopen, dus niks geen gezeik en omkooppraktijken zoals ons was verteld en in de lonely planet staat. Bij het eerst volgende dorp halen we water, water uit de Niger, want er is niks anders: De filter is tenslotte niet voor niks mee!!! De laatste 42 km naar het asfalt zijn lastig door zand;, maar later wordt het beter. Vanaf Ayorou is het weer asfalt. We kunnen daar water uit de pomp halen er is yoghurt te koop!! Echte yoghurt uit Niger, hmmm. De km's op het asflat gaan niet snel vanwege de harde wind tegen: Ook blijkt de weg niet langs de dorpen te gaan zoals op de kaart staat. De stad Tillaber ligt wel echt aan de weg; en er is markt. Een hele optocht van mensen uit de omgeving gaat hier naartoe; leuk om te zien al die vrouwen met schalen op hun hoofd met spullen die ze gaan verkopen.

Hoe dichter we bij Niamey komen, hoe meer afval er langs de kant ligt; soms een complete vuilnisbelt waar de geiten gewoon tussen lopen te grazen.

Na ruim 6 dagen bereiken we Niamey. De stad is redelijk ruim opgezet en niet veel verkeer. We logeren bij de Mission Cathlolique, dat lekker dicht bij de petit marche zit en zo kunnen we makkelijk fruit en ander eten halen. In Niamey moeten we ook de visa voor Nigeria en Tjaad regelen: Voor Nigeria kan dat alleen op dinsdag en donderdag en duurt het 1 dag. Verder is Niamey wel een relaxte stad.