Reisverslagen

vanaf 13 april

Heifer projecten

Na een zeer vriendelijke ontvangst krijgen we natuurlijk de nodige rondleidingen langs de boeren en andere projecten. Zo gaan we als eerste naar Santa waar een aantal boeren zitten die melkkoeien hebben gekregen. We zien netjes verzorgde hokken en hele trotse boeren met hun gezinnen, want het hele gezin werkt mee aan het verzorgen van de koe. Ze hebben meestal ook een zeer goed verzorgde groentetuin die er zo mooi uitziet vanwege de mest van de koe die ze daarvoor gebruiken. De koeien zijn wel iets kleiner dan de koeien die ik ken uit Nederland, maar ze zien er erg goed uit. Er wordt ons uitgelegd dat deze koeien ook nog niet zoveel ‘Holstein-genen’ hebben en dat toch elke generatie weer iets groter wordt omdat ze dan beter zijn aangepast aan de omstandigheden aldaar. Verder horen we dat ze van de melk ook yoghurt maken die in kleine zakjes in het dorp wordt verkocht, en prima smaakt! We horen van de Heifer medewerkers dat ze druk bezig zijn om coöperaties te vormen, dit zou het verkopen van melk vergemakkelijken. Nu verkopen de boeren de melk aan de fabriek. Er is echter maar één fabriek en die betaalt te weinig. Als de boeren een goede coöperatie kunnen vormen, kunnen ze de concurrentie aangaan. Om dit te kunnen doen, moeten ze de melk zelf kunnen opslaan. Er zijn onderhandelingen gaande met een Nederlands bedrijf die eventueel iets hiervoor zou kunnen leveren.

Een paar dagen later vertrekken we per openbaar vervoer richting Kumbo, waar ook een bureau van Heifer zit. De bus is geen pretje, ze proberen altijd zoveel mogelijk mensen in het busje te proppen en het is een onverharde weg………de fiets is een stuk comfortabeler! Ook stopt de bus regelmatig zodat de inzittende dingen kunnen kopen van langs de weg, zoals bijvoorbeeld paddestoelen en fruit. Zo schiet het dus niet op en komen we laat in de middag in Kumbo aan waar het inmiddels ook regent. Gelukkig halen Hilda en Eric ons met de auto op. Vanaf Kumbo, dat op 2000 meter hoogte lig, bezoeken we het Oku-meer en een boer aldaar die honing maakt. Het is bijzondere honing, want het is wit. Dat de kleur van honing verschilt, komt door de bomen en de bloemen in de omgeving waar de bijen hun nectar vandaan halen. We bezoeken ook Lake Nyos, hier is in 1986 een ramp gebeurd. Doordat het een kratermeer is, wordt er vanaf onder veel gas geproduceerd, maar dit bleef normaalgesproken onder het water, maar in de bewuste nacht is al het gas ontsnapt en heeft alle inwoners van het dorp doen stikken. Het hele dorp is dus verdwenen en er durven nu ook geen mensen meer te wonen. Heel indrukwekkend om dat allemaal te zien. Heifer geeft ook steun aan degenen die de ramp hebben overleefd, doordat ze op dat moment net ergens anders waren. En natuurlijk bezoeken we nog meer boeren, hier zijn het met name boeren die kippen, konijnen en schapen hebben. Ze zijn allemaal erg enthousiast al vertellen ze ook over hun problemen, bijvoorbeeld hoe moeilijk het is om voldoende voer voor de beesten te verbouwen.

Met het openbaar vervoer gaan we weer terug naar Bamenda, onderweg hebben we een ‘bijna-ongeluk’ en gaat onze chauffeur achter de bestuurder aan die onze bus schampte. Terwijl hij dit deed, liet hij de bus met alle inzittenden lekker midden op de weg staan…… Zo gaat het daar dus, fietsen is echt een stuk veiliger! Maar gelukkig komen we toch veilig aan en gaan we de volgende dag naar een ‘mixed farmers group’ in Bafut, 15 km van Bamenda. Hier krijgen we een rondleiding langs de varkenshokken die door de boeren zelf zijn gebouwd. Ze zien er goed uit en zo ook de varkens.Ook hier kunnen de boeren niet te veel varkens houden, want daar kunnen ze niet genoeg voer voor verbouwen. Deze groep had altijd al varkens hebben de hulp van Heifer gevraagd om alles beter en efficiënter te laten verlopen. Zo heeft Heifer ze bijvoorbeeld geadviseerd om hokken te maken die boven de grond staan, dit ter voorkoming van ziektes. De boeren zeggen dat het echt helpt en zijn blij met de hulp en adviezen van Heifer. Ze zijn duidelijk erg dankbaar en tonen dit ons door een groot feestmaal, het zingen van liedjes en het opvoeren van dansen; we werden er stil van.

Verder hebben we nog een ‘passing on the gift’ ceremonie meegemaakt. Tijdens deze ceremonie hebben 24 boeren hun nieuwe koe, het kalf van de aan hun gedoneerde koe, doorgegeven aan andere nieuwe boeren. Rondom deze gebeurtenis was een hele ceremonie gepland en veel hoge heren waren uitgenodigd. Dat deze belangrijke mensen er zijn is belangrijk voor Heifer, zij hebben veel met deze mensen te maken om zaken geregeld te krijgen. Het is dan belangrijk om deze mensen uit te nodigen, zodat in de toekomst de zaken soepeler kunnen verlopen. Maar de hele ceremonie draaide natuurlijk om de boeren. Ze gaven allemaal één voor één hun koe aan de nieuwe eigenaar. Later werd er veel gezongen en gedanst. Bijzonder om te zien dat de boeren die hun koe weggaven zo blij waren om dat te doen.

Naast het ondersteunen van kleinschalige veeteelt, ondersteunt Heifer Cameroon indirect andere instellingen, zoals het laten bouwen van een school en een opvang voor gehandicapte kinderen; SAJOCAH.

Na alle bezoeken aan de boeren, zijn we verder naar het zuiden getrokken, naar mount Cameroon. Deze hebben we beklommen en hebben de top van 4095m gehaald. We liepen aan de andere kant naar beneden, heel indrukwekkend, want hier waren alle lavastromen en kraters te zien van de vele uitbarstingen die er zijn geweest.

Woensdagavond 5 mei stapten we in het vliegtuig en de volgende ochtend zetten we onze voeten weer op Nederlandse bodem. Inmiddels zijn we hier weer helemaal gewend en weer druk in de weer om werk en woonruimte te vinden. Het was een hele ervaring, zullen het niet gauw vergeten, en misschien zelfs volgend jaar weer naar Kameroen gaan. Nogmaals dank voor de bijdragen die de lezers hebben gegeven. We zijn erg trots dat we 2110 euro hebben kunnen verzamelen voor de Heifer projecten in Kameroen.